Verhuisd



Let op: Neder-L is verhuisd naar www.neerlandistiek.nl

donderdag 10 september 2015

Etymologie: keffen

Door Michiel de Vaan 

keffen ww. blaffen

Vnnl. keffen blaffen als een hond, vooral kort en hoog; tekeergaan (ca. 1550), keffer blaffer (1573), keffinghe geblaf. Daarnaast kaffen babbelen, kletsen (voor 1580). In moderne dialecten: Drents keffen, kiffen keffen; kijven, Limburgs keffe keffen, kaffe blaffen; zwaar hoesten. In Nederrijnse en Ripuarische dialecten tot Siegen keffen, hier en daar kaffen, 1. blaffen, van kleine honden, vooral als ze vechten tegen grotere; 2. bekvechten, vooral van vrouwen.

Nieuwhoogduits kläffen, dat onder andere keffen betekent, is mogelijk een l-variant van keffen, maar kan ook ff uit ouder pf hebben, en dan verwant zijn aan klappen.

Klanknabootsend woord. De klinker e heeft misschien te maken met het kortere en hogere geluid van de kleinere honden, in vergelijking tot een zwaarder geluid bij kaffen (vergelijk pets! naast pats!). Een rijmwoord met grofweg dezelfde betekenis is Vnnl. beffen blaffen; kletsen dat Kiliaan (1599) als verouderd woord opgeeft. Daarnaast bestaat Mnl. baffen (ca. 14701490, hs. van Der Minnen Loep), Vnnl. baffen blaffen, dat vooral Hollands is, maar ook in het Duits gevonden wordt, Mhd. baffen, Nhd. baffen, bäffen. Vergelijk daarmee Nederlands en Duits blaffen, waarvan de l onder invloed van het oudere, al Germaanse blaten kan staan.