Verhuisd



Let op: Neder-L is verhuisd naar www.neerlandistiek.nl

dinsdag 29 juli 2014

Pas verschenen: “Ik ben een echt genie – de briefwisseling van Max de Jong en Hans van Straten”



Vorige maand kwam het brievenboek Ik ben een echt genie uit, de briefwisseling van de jonggestorven dichter Max de Jong (1917-1951) en diens beste vriend Hans van Straten (1923-2004), bezorgd en uitgegeven door Kathinka Stel.

Over het boek

In de tijd dat hij zijn beroemde gedicht Heet van de Naald schreef, correspondeerde de dichter Max de Jong met zijn jongere vakgenoot en aankomend journalist Hans van Straten. De Jong en Van Straten leren elkaar kennen in 1942, als De Jong al een dichter van enige naam is en Van Straten nauwelijks meer dan een schooljongen. Van Straten kijkt op tegen de hoogbegaafde jongeman die zich in de literaire kringen beweegt van Kees Stip, Leo Vroman, Louis Lehmann, Theo van Baaren, Gertrude Pape en vele anderen. Tegelijk kan Van Straten niet blind zijn voor de karaktertrekken die het De Jong beletten door te breken. Van Stratens vriendschap en solidariteit blijken voor De Jong van grote betekenis. Het is Van Straten die De Jong aanzet tot het bijhouden van een dagboek, en het is Van Straten die het gedicht Heet van de Naald van zijn titel voorziet – al is het dan omdat hij niets in het gedicht ziet.


In hun brieven herleeft het literaire Nederland van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Genadeloos geven ze hun oordeel over collega-schrijvers en ook elkaar sparen ze niet. De door geldgebrek geteisterde De Jong maakt Van Straten deelgenoot van zijn struggle for life. Hij heeft het veelvuldig aan de stok met de jonge W.F. Hermans, die hoofdredacteur is van Criterium. Voor Gerard (dan nog Simon) van het Reve, die ook zijn pad kruist, heeft De Jong meer sympathie. Zichzelf beschouwt hij dan al als mislukt in de literatuur. Hij excelleert in uitvoerig beschreven plannen, maar van uitwerking komt het nooit. De briefwisseling eindigt abrupt in mei 1951, een maand voordat De Jong getroffen wordt door een fatale hersenbloeding. Hij wordt maar 33 jaar. 

Meer informatie is te vinden op de Facebookpagina van het boek.

Max de Jong en Hans van Straten, Ik ben een echt genie. De briefwisseling van Max de Jong en Hans van Straten 1942-1951. Bezorgd en uitgegeven door Kathinka Stel, 2014. ISBN: 9789090281285. Prijs € 19,50re kringen beweegt van Kees Stip, Leo Vroman, Louis Lehmann, Theo van Baaren, Gertrude Pape en vele anderen. Tegelijk kan Van Straten niet blind zijn voor de karaktertrekken die het De Jong beletten door te breken. Van Stratens solidariteit en niet aflatende vriendschap blijken voor De Jong van grote betekenis. Het is Van Straten die De Jong aanzet tot het bijhouden van een dagboek, en het is Van Straten die het gedicht Heet van de Naald van zijn titel voorziet – al ziet hij dan niets in het gedicht.
In hun brieven herleeft het literaire Nederland van vlak na de tweede wereldoorlog. Genadeloos geven ze hun oordeel over collega-schrijvers en ook elkaar sparen ze niet. De door geldgebrek geteisterde De Jong maakt Van Straten deelgenoot van zijn struggle for life. Hij heeft het veelvuldig aan de stok met de jonge W.F. Hermans, die hoofdredacteur is van Criterium. Voor Gerard (dan nog Simon) van het Reve, die ook zijn pad kruist, heeft De Jong meer sympathie. Zichzelf beschouwt hij dan al als mislukt in de literatuur. Hij excelleert in uitvoerig beschreven plannen, maar van uitwerking komt het nooit. De briefwisseling eindigt abrupt in mei 1951, een maand voordat De Jong getroffen wordt door een fatale hersenbloeding. Hij wordt maar 33 jaar. De nagelaten brieven geven een ontroerend kijkje in de ziel van Max de Jong.re kringen beweegt van Kees Stip, Leo Vroman, Louis Lehmann, Theo van Baaren, Gertrude Pape en vele anderen. Tegelijk kan Van Straten niet blind zijn voor de karaktertrekken die het De Jong beletten door te breken. Van Stratens solidariteit en niet aflatende vriendschap blijken voor De Jong van grote betekenis. Het is Van Straten die De Jong aanzet tot het bijhouden van een dagboek, en het is Van Straten die het gedicht Heet van de Naald van zijn titel voorziet – al ziet hij dan niets in het gedicht.
In hun brieven herleeft het literaire Nederland van vlak na de tweede wereldoorlog. Genadeloos geven ze hun oordeel over collega-schrijvers en ook elkaar sparen ze niet. De door geldgebrek geteisterde De Jong maakt Van Straten deelgenoot van zijn struggle for life. Hij heeft het veelvuldig aan de stok met de jonge W.F. Hermans, die hoofdredacteur is van Criterium. Voor Gerard (dan nog Simon) van het Reve, die ook zijn pad kruist, heeft De Jong meer sympathie. Zichzelf beschouwt hij dan al als mislukt in de literatuur. Hij excelleert in uitvoerig beschreven plannen, maar van uitwerking komt het nooit. De briefwisseling eindigt abrupt in mei 1951, een maand voordat De Jong getroffen wordt door een fatale hersenbloeding